Tickets
Back to overview

Dit vond onze redactrice van 'Engel'

Gisteren ging het filmfestival feestelijk van start en zoals steeds ging dat gepaard met de première van een fantastische belgische film. Die eer was dit jaar weggelegd voor Engel van Koen Mortier, een film over wielrennen, liefde en de pijn die daarbij komt kijken. We stuurden onze festivalredactrice op pad om de openingsavond te beleven.

"Nous sommes toutes des putes."

Ik slik. Deze krachtige woorden worden tijdens de film door Thierry, de hoofdrolspeler, gezegd en blijven bij mij hangen. In ‘Engel’ wordt Thierry verliefd op een Senegalese prostituee. Het is een verfilming van het boek ‘Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten’ van Dimitri Verhulst. De film neemt je mee naar de laatste 24 uur van Thierry, een wereldberoemde wielrenner.  

Nadat ik de film had gezien, merkte ik dat ik nogal stil was en hier en daar een zucht slaakte. Niettegenstaande ik ‘Engel’ om 11u had gezien en het zonnetje scheen, had ik een nogal zwaar gevoel. ‘Mjah …’ was dan ook het eerste wat ik zei toen iemand vroeg wat ik van de film vond. Ik kon op dat moment niet meer zeggen. ‘Goed’ hoorde ik iemand anders zeggen. Ik kijk wat verbaasd. Alsof ‘goed’ de lading dekt.  

Het verhaal had mij van in het begin mee door de puurheid en ruwheid. Puurheid en ruwheid die ook in ‘De Helaasheid Der Dingen’ voorkomen, die andere topper van Dimitri Verhulst. De muziek van de film is dan weer zo sterk dat je jezelf in Senegal waant.  

Tijdens de opening van het filmfestival, rond valavond, kwamen de regisseurs en de cast toe. De rode loper was uitgerold, de journalisten en fotografen stonden klaar. De acteerprestaties van de cast vond ik zo sterk dat ik wat in de war was toen ik de acteurs zag. Gewone mensen van vlees en bloed. Nu ja, ‘gewoon’. Fatou N’Diaye, de hoofdrolspeelster, ziet er op de rode loper ook adembenemend uit, net zoals in de film.

Wanneer ik het filmfestival verlaat, kleurt de lucht blauw en rood. Ik zie de zee in de verte en neem diep adem. Wat ben ik dankbaar dat ik hier ben. Wat een knaller om het filmfestival te openen.

Katelijn Barbier